กลับมาอัพบล็อกละ พักนี้ ชอบดองบล็อกอยู่เรื่อยๆเลย ฮ่าๆๆ

ก็มันไม่ว่างนี่นา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ช่วงนี้เลิกกะน้องมินชั่วคราว เพราะอิเจ๊กะลังขมักเขม้นกับการทำงาน

ก็เพื่ออนาคตของเรางัยชางมิน ฮ๋าๆๆ (อินี่ช่างกล้าคิด)

ไม่ได้เลิกสนใจนะ กลับจากทำงานก็ดูรูป ดูไฟล์ปกตินั้นแหละ แต่ไม่ได้อัพบล้อก

อัพเดตข่าวสารเท่าไร

ว่าจะทำซับไทย เอามาฝากสมาชิกบล็อกซะหน่อย

แต่โครงการก็ยังคงค้างคาอยู่เยี่ยงนั้น - -"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้เจอเรื่องฮา + หน้าอาย กลางฝูง ประชาชน ป้ายรถเมล์ ซะงั้นอ่ะชั้น

แบบว่า เลิกงาน จะกลับบ้านแหละ

ก็เดินข้ามสะพานลอย จะมาขึ้นรถอีกฝั่งนึงงัย

แล้วทีนี้ บันไดสะพานลอยขั้นสุดท้าย ตรงที่คนยืนรอรถเยอะๆอะค่ะ

อิจอยก็โหม่งโลกซะงั้น ฮ่าๆๆ

เดินๆ อยู่ขามันทรุด รึ สะดุดไรไม่รู้ พุ่งป๊าดดดด ไปกองกะพื้น

เอิ่บ......บ........บ.........บ อายค่ะ คนอย่างเยอะ

ลุกขึ้นทำเป็นไม่รู้ ไม่ชี้ แล้วก็เดินงุดๆ ไปรอรถ ที่ไกลชาวบ้านสักหน่อย

แต่รถแม่งก็ดันช้าอีก  - -"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จบเรื่องน่าอายของอิเจ๊ ก็มาลงรูป ที่สุดในดวงใจดีกว่า อิๆ คิดถึงมินว่ะ

แต่ก็นะ เพื่ออนาคตเฟ้ย อดเปรี้ยวไว้กินหวาน กึๆ

อยากไปญี่ปุ่นอีกแร้นนนนนนนนนนน  โรคเก่ากำเริ่บอีกละชั้น

นั่งดูโปรสายการบินอีกแล้ว ฮ่าๆๆ

ช่วงนี้ญี่ปุ่นอากาศดี ไม่หนาว ไม่ร้อนจนเกินไป ซากุระก็บานสะพรั่ง

อ๊ายยยยยยยย ไม่พูดละ ความอยากมันล้นปรี่

 

 

 

ดูรูปนู่มิน แก้คิดถึงไปพรางๆ หุๆ "บอกได้แค่รัก มากมาย รักเธอ มากมาย"

มาเป็นเพลงเลยตูว  เอิ๊กๆ

ขาจะเล็กเกินอิชั้นแล้วคร่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ดูดี ทุกท่วงท่า  หล่อจริงๆ อิๆ

ดูเป็นเพลย์บอยมั่กๆ หล่อเริ่ด  อิๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 โอ้ว ช่วยหยิบชางมินออกจากใจที........ติดแน่น อยู่เต็มเลย แกะไม่ออก ฮ่าๆๆ

 

รูปนี้ดูผอมไปนิดนุง แต่ก้รับได้ ฮ่าๆๆ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   ชอบรูปนี้มากๆเลย  ยิ้ม   หัวเราะได้แบบโดนอย่างแรง    

 ละลาย ไปแล้วช๊านนนนนนนน โฮกกกกกกกกก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Thank >> Credits on Pics